Gmina Zagórz rozpościera się w dolinie rzeki Osława, na pograniczu Beskidu Niskiego i Zachodnich Bieszczadów. Jest stolicą dla ponad 13 tysięcy mieszkańców gminy o barwnej, ponad 600-letniej historii i bogatym potencjale rozwojowym. To właśnie w Zagórzu, nazywanym często

„Bramą Bieszczadów”, krzyżują się szlaki komunikacyjne wiodące na Ukrainę i Słowację. Z Zagórza wyruszał na swe bieszczadzkie wędrówki ks. Karol Wojtyła – późniejszy papież Święty Jan Paweł II, o czym przypomina obelisk znajdujący się obok zagórskiej stacji kolejowej, jak również Szlak Papieski wiodący na górę Chryszczata. O bogactwie kulturowym Zagórza i jego okolic świadczą liczne zabytki architektury sakralnej, na czele z górującymi nad Zagórzem monumentalnymi, XVIII-wiecznymi ruinami Klasztoru oo. Karmelitów Bosych, ufundowanego przez Stadnickich. Zwieńczeniem zapoczątkowanego w 2011 r. kolejnego etapu gruntownej rewitalizacji tego obiektu stało się urządzenie na jednej z klasztornych wież tarasu widokowego oraz odtworzenie dawnego ogrodu klauzurowego. Nieopodal klasztornego wzgórza usytuowany jest XVIII-wieczny kościół parafialny, noszący od 2007 r. zaszczytne miano Sanktuarium Matki Nowego Życia. Największym skarbem zagórskiej świątyni jest łaskami słynący, późnogotycki obraz Zwiastowania Najświętszej Marii Panny. Sanktuarium i zespół klasztorny łączy trakt, na którym usytuowano wyjątkową Drogę Krzyżową w formie Plenerowej Galerii Rzeźby Bieszczadzkiej.